Borgerstein

Jan Van Itterbeeck is sinds jaren één van de vele sympathisanten die zich vrijwillig inzet voor onze organisatie. Hij is vader van 5 kinderen (een kleine vzw op zich) en woont op een boogscheut van Borgerstein.  Deze vriendelijke ‘buurman’ gaat geregeld met een groepje cliënten (van gehandicaptenzorg) op pad om een voetbalmatch van KV Mechelen bij te wonen. Hoog tijd om beter kennis te maken met Jan.

Jan, hoe ben je bij Borgerstein terecht gekomen?

Ik ken Borgerstein al jaren, omdat mijn ex-vrouw er als begeleidster gewerkt heeft. Sowieso kom je er dan wel eens op bezoek en leer je veel bewoners kennen. Op die manier ben ik er ‘ingerold’. Ik ben een paar keer mee op kamp geweest, hielp een toneelstuk in elkaar steken,… Werken met de bewoners beviel mij, dus ik heb niet getwijfeld toen ze mij vroegen om met hen op stap te gaan naar het voetbal.
 
Zo’n voetbalavond, hoe verloopt die precies?

In de eerste plaats is het belangrijk om op tijd te komen. Veel gasten zitten al ongeduldig te wachten aan het onthaal en staan te popelen om te vertrekken. Een aantal bewoners rijdt met een busje naar het stadion, maar ik wandel elke keer met een vaste groep van vijf bewoners naar het stadion (en achteraf terug). In het stadion hebben we een apart hoekje waar we comfortabele zitplaatsen hebben gekregen. Tijdens de match volgen we uiteraard het spel, maar snuiven we evenzeer de ambiance en sfeer op. Wie ooit naar een match van de KV is gaan kijken, weet dat de supporters echte feestvierders zijn! Er wordt uitbundig geroepen en veel gezongen. Op het einde van de match komen de spelers steeds hun supporters groeten. Als ze voor onze tribune staan, gaan de gasten helemaal uit hun dak.

Hoe lang doe je dit nu al?

Ik denk dat ik dit nu een zestal jaar doe. Ik doe dit met nog 5 andere vrijwilligers, en  we wisselen elkaar een beetje af. Per jaar ga ik 4 à 5 keer mee. Ik vind dit een heel bescheiden ‘bijdrage’.

Wat vind je er het leukst aan?

Ik hou vooral van de ‘puurheid’ van de gasten. Ze zijn heel direct en zeggen eerlijk waar het op staat. Ze laten duidelijk zien wat er in hen omgaat. Als we naar het stadion wandelen, zijn ze heel enthousiast. Hoe dichter we bij het stadion komen, hoe harder ze zingen. Iedereen moet gehoord hebben dat ‘KV gaat winnen’. Ze spreken zelfs politiemannen aan die het verkeer regelen. Het is onvoorstelbaar hoe die gasten opgaan in de sfeer en in het spel. Ze weten er trouwens veel meer van dan ik en kennen alle speeldagen, uitslagen en namen van de spelers.

Door de jaren heen krijg je een band met die gasten. Als ze zich niet zo goed voelen, luchten ze ook wel eens hun hart. Dan vertellen ze over hun zieke mama, ruzie met een vriend,… Dan probeer ik een luisterend oor te zijn. Als vrijwilliger sta je iets verder van de bewoners dan hun begeleiders of familie. Ik denk dat ze hierdoor wel eens grieven vertellen die ze anders niet durven delen.

Hoe eindigt de avond?
Met hamburgers! De gasten krijgen wat centjes mee om een hamburger te kopen aan het stadion. Daar staan ze uiteraard om te springen. Vreemd genoeg…altijd een hamburger mét ajuin, maar zonder ketchup. Misschien een te groot ‘mors-gevaar’! (lacht)

En tenslotte…een kleine pronostiek voor het volgende seizoen?
Ik voorspel dat KV Mechelen weer terug in de linkse kolom zal eindigen. Als ze de 7e of 8e plaats kunnen bemachtigen, hebben ze een goed seizoen gespeeld!

Jan, bedankt voor dit fijne gesprek en ‘Come on KV!’