het Sint-Jozefseminarie
In de jaren '20 van vorige eeuw kende het aartsbisdom Mechelen een aanhoudende stijging van het aantal roepingen.
Kardinaal Mercier (1851-1926) was overtuigd van de noodzaak om een nieuw seminarie te bouwen en kreeg de braakliggende terreinen aan het IJzerenveld in Sint-Katelijne-Waver in het oog. 
Zijn opvolger, kardinaal Ernest-Joseph Van Roey, gaf in september 1932 de opdracht aan architect Simon Van Craen uit Mechelen om een voorontwerp uit te werken. De tweeëndertigjarige Van Craen had zich toen al als dé architect van het aartsbisdom geprofileerd.
In het kader van een groots opgezette geldinzamelactie verkocht men deze prentkaart, getekend door kardinaal Van Roey.
Op 11 oktober 1933 werd plechtig de eerste steen gelegd van het Sint-Jozefseminarie. Op deze foto ziet u kardinaal Van Roey (midden) tijdens de eerstesteenlegging, met architect Van Craen aan zijn linkerzijde.
Precies twee jaar later was het gebouw instapklaar.
Tijdsgeest
Het concept en de bouwstijl van het seminarie werden sterk beïnvloed door “de Katholieke Actie” en de “De Pelgrim”.
De "Katholieke Actie" was een religieuze beweging die de herkerstening van de samenleving op het oog had en die de secularisering van het openbare leven wilde tegenhouden.
De "Pelgrim" was een kunstenaarsvereniging van Vlaamse katholieke beeldende kunstenaars, architecten en schrijvers die met hun kunstwerken de katholieke Vlaamse kunst op een hoger plan wilden brengen. Bekende “Pelgrims” waren schrijvers Felix Timmermans en Marnix Gijsen, architect Flor van Reeth en de Latemse kunstschilder Albert Servaes.
